در هفتهای که گذشت، یاد و خاطر خیرین جاودان دانشگاه تهران زندهیادان محمدعلی ناصح، مهدی حائری یزدی و محمد عبده بروجردی را گرامی میداریم.
به گزارش روابط عمومی بنیاد حامیان دانشگاه تهران، هفتهای که گذشت سالروز درگذشت سه خیر جاودان دانشگاه تهران بود که در ادامه به شرح مختصری از زندگی و اقدامات نیکاندیشانه این خیرین گرامی میپردازیم.
محمدعلی ناصح
محمدعلی ناصح فرزند آقا محمدصادق تاجر اصفهانی متولد ۲ فروردین ۱۲۷۸ بود. او پس از گذراندن تحصیلات متداول ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۰۰ به خدمت وزارت فرهنگ آن دوره درآمد. زندهیاد ناصح از سال ۱۲۹۷ عضو انجمن ادبی ایران شد و بعدها ریاست این انجمن را به عهده گرفت و تا پایان عمر در این سمت باقی ماند. از محمدعلی ناصح آثاری همچون شرح حال خاقانی شروانی و شرح بوستان سعدی و نیز دیوان اشعال به جا مانده است. این خیر جاودان در ۱۸ تیر ۱۳۶۵ دار فانی را وداع گفت. پس از مرگ ایشان دهها جلد کتاب کتاب خطی و چاپی به کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد ایران از طرف این ادیب و شاعر پرآوازه اهدا شد.
مهدی حائری یزدی
مهدی حائری یزدی فقیه و فیلسوف ایرانی متولد ۱۳۰۲ در قم است که استادی در دانشگاههای مختلف داخلی و خارجی را در کارنامه خود دارد. او علوم حوزوی را نزد بزرگانی همچون روحالله خمینی، احمد خوانساری، میرزا مهدی آشتیانی، سیدحسین طباطبایی بروجردی و سیدمحمد حجت کوهکمری فرا گرفت و پس از اتمام تحصیلات بهعنوان نماینده سیدحسین طباطبایی بروجردی به آمریکا سفر کرد. او در آمریکا و کانادا نیز به ادامه تحصیل پرداخت و با موفقیت در مقطع دکتری رشته فلسفه تحلیلی از دانشگاه تورنتو فارغالتحصیل شد. عنوان تز او علم حضوری اصول معرفتشناسی در فلسفه اسلامی بود. مهدی حائری یزدی استاد مسلم فلسفه، مدتها به تدریس این علم در دانشگاههای پرآوازه بینالمللی مانند ییل، مکگیل، میشیگان، مونترال و تورنتو و … پرداخت. مهدی حائری یزدی در ۱۸ ام تیر ماه ۱۳۷۸ در تهران دیده از جهان فرو بست.
فرزند مرحوم حائری یزدی به نیابت از ایشان ۳۶۰ جلد کتاب ارزشمند در تیرماه سال گذشته به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران اهدا کرد.
شیخ محمد عبده بروجردی
شیخ محمد عبده بروجردی متولد و رشد یافته بروجرد بود و تحصیلات حوزوی خود را تا سن ۱۶ سالگی در بروجرد و سپس در تهران ادامه داد. او پس از اجازه اجتهاد به تدریس در مدرسه ایران و آلمان مشغول شد. او در کنار فعالیتهای قضایی به تدریس در مدرسه عالی حقوق و سپس دانشکده حقوق تهران میپرداخت، پس از دانشکده حقوق، بیشتر در کلاسهای قضایی دادگستری و حوزههای علمیه تهران به تدریس میپرداخت. در دوران بازنشستگی نیز تا پایان عمر مدرس دانشکده الهیات دانشگاه تهران بود. نظرات او در امور قضایی همواره جزء نمونههای ابتکاری و جالب توجه قضایی به شمار میرفت. وی در دهه ۱۳۱۰ پایاننامه دکترای خود را ارائه کرد. از ایشان آثار تألیفی به نامهای حقوق مدنی، شرح قانون مدنی، کلیات حقوق اسلامی، اصول و رویه قضایی مستخرجه از آرای دیوان عالی تمیز، و صرف و نحو عربی بر جای مانده است.
او در سحرگاه پانزدهم تیرماه 1346 دیده از جهان فرو بست. پیکر ایشان در جوار مرقد حضرت معصومه (س) در شهر قم به خاک سپرده شده است. از طرف مرحوم عبده بروجردی ۴۶۰ کتاب چاپی و ۶۶ جلد کتاب خطی در سال ۱۳۴۷ به بنیاد حامیان دانشگاه تهران اهدا شد.
بنیاد حامیان دانشگاه تهران یاد خیرین درگذشته تیر ماه را گرامی میدارد و امید دارد راهشان پر رهرو باشد.
هـر حمایتـی از طرف شما خیّر نیکاندیش و نیکنهاد، چه کوچک چه بزرگ، بیشک دریچهایست بسوی فردایی روشن که جوانان امروز تحت حمایت شما، بخشی از سازندگان آن فردایند. بذری را که امروز به مهر میکارید، فردا به غرور و سرور خواهید دروید.
شما نیز میتوانید با مراجعه به بخش حمایت از دانشگاه وبسایت بنیاد حامیان به نشانی https://bonyadut.com/ نسبت به حمایت از آیندهسازان کشور و ارتقای علم و دانش، اقدام فرمایید.
